Durdurun Dünya’yı inecek var! Şaka gibi ama gerçek.. Müsait bir yerde inesim var gerçekten. Bunca saçmalığa, sorumsuzluğa tahammül edemiyorum artık. Nasıl bu kadar duyarsız ve vurdumduymaz olabiliyoruz?
Beni bu derece tepkilendiren bir sosyal deney izledim. Yolda yürüyen 10 yaşlarında bir erkek çocuğunu genç bir adam, kalabalık içinde olmalarına rağmen,ağzını tutarak, yakınlardaki bir bodrum kata sürüklüyor. Onca insan müsveddesinin gözü önünde gerçekleşen bu oldu bittiye hiç kimse tepki vermiyor. Arkalarına bile dönüp bakmadan hızlı adımlarla terk ediyorlar ortamı.. Değme bana değmeyeyim sana yani.
Biz ne zaman bu kadar duyarsız hale geldik? Hadi doğaya ve hayvanata karşı duyarsızca yaklaşıyordunuz! Ona bile dayanamıyorken peki bu örneğe ne demeli? Gözünüzün önünde ufak bir erkek çocuğunu hem de niyeti apaçık belli ederek kaçırıyorlar. Bir taneniz de çıkıp ” burada neler oluyor, kimsin? Bu çocuğun nesisin? Nereye götürüyorsun?” demiyor.
Dursun ya bu Dünya, dursun! Bir daha da dönmesin mümkünse? Çünkü dönmeye devam ettikçe insanlarda dönüyor, vahşileşiyor. Halbuki zaman böyle bir şey miydi? Geçtikçe geliştiren, donatan, refaha erdiren değil miydi?
Son model teknolojiyle donanan insan, donandıkça sahip olduğu değerlere ruhunda ve vicdanında saklayacak yer bulamadı mı?Ya da o kadar iyi sakladı ki şimdi arıyor ama bulamıyor.
Çirkinleşiyoruz, hem de çok.. Artık maskeler de gizlemiyor iğrenç sıfatları.. Masumların göz bebeklerinde apaçık yansıyor yüzlerinize.
Kimi zaman bir sahil kenarında, ıslak kumlarda yüzü koyun nefessiz yatan Aylan bebekle; kimi zaman Afrika’nın açlıktan kırılan memleketlerinden birinde leş yiyen akbabanın sabırla beklediği bebeğin hızlı hızlı inip çıkan göğsünde, kimi zaman da sadece güzel gözleri için çocuk tacirlerine satılan ama teslimata kadar aç bırakıldığı için ölen yavrunun bedeninde…Zalimsin ey insanoğlu! diye haykırıyor. Zalim ve duyarsız.. Ama unutmaman gereken bir şey var, haksızlık karşısında susan da suçu işleyene ortaktır!
O yüzden korkma insanoğlu, susma!! Bu çember daralıp seni de boğmadan farkına var. Yarın çok geç olmadan, sıra sana gelmeden kendine gel!
Sahip olduğun vicdan, kalbinde gizli….
Umutla…
