Adem öldü…
“Sizler; öldükten sonra, ne kadar kısa sürede unutulacağınızı bilseydiniz, Dünya ve içindekiler için boş yere bu kadar kederlenmezdiniz” lafzı geldi aklıma, cenazeye varınca…
Kadınlar ve erkekler ayrı yerlerde toplandılar, her biri cenazenin yanı başında koyu birer sohbete tutuştular. Hatta içlerinden birisi diğerine “seni en son Adem’in düğününde görmüştüm, zaman ne çabuk geçiyor, dört yıl oldu mu?” diye sordu. Diğeri “inşallah bir daha ki sefere daha iyi bir ortamda buluşuruz” yanıtını verdi.
Diğer tarafta diyetisyenin kendisi için hazırladığı listeden bahseden kadın, hedef kilosunu soran diğer kadına ‘yetmiş’ diye yanıt verdi, şu anda yüz kırk kiloda olduğunu ekleyerek… Soran kadın da mahcup oldu motive etmeye çalışırken…
Aynı sokaktan komşusu; yanında dikilen diğer samimi komşusuyla kikirdiyorlardı. Nedenini hiç anlayamadım.Var olmalarının, orada bulunmalarının, dünyada bunca şeye kıtlık yaşanırken alıp verdikleri nefesin ve işgal ettikleri hacmin gerekliliğini, hiç anlayamadım …” İllâ ki yaradılmalarında İlahi bir sebebin varlığı söz konusu ki kıtlıktan en çok etkilenmiş olan beyinleriyle buradalar” diyerek hayretimi bir kenara bırakmak zorunda kaldım.
Ağlamaktan bitap düşmüş eşi ve yanında teselli vermeye çalışan koca yürekli insancıklar…Akşam olmadan, kadıncağızın hizmet etmek için dört döndüğü evini, çaylarının son damlasını da çektikten sonra sırayla terk ettiler…Ha bir de giderken, içlerinden biri “kalmadığı için kendisine darılmaması gerektiğini söylerken ki ses tonuyla, aba altından sopanın ucunu da gösterdi.”
Eskiden üç İhlas bir Fatiha’yla dönülmeze giden yolcuları uğurlayanlar, şimdilerde etli pilav, helva menüsünü ayran eşliğinde yiyebilecek süre kadar taziye evlerini ziyaret eder oldular.
Adem-oğlu uzun zaman önce ölmüştü zaten …İçi boş giysiler dolanıyordu sokaklarda, insanlıktan bihaber, merhamet yoksunu, soğuk tipler…
Ama bugün…
Adem öldü…
Hem de hayatının belki de yarısından bir çeyrek fazla yaşında, koca yürekli, kara kuru oğlan…
Adem olan,
Adem oğlan…
Adam gibi Adam!
Bugün öldü…
Benim insanlığa karşı tüm iyi düşüncelerim gibi…
Başımız sağolsun…
